Brak kategorii

Projekt nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z 2026 r. wprowadza kompleksową reformę systemu wykonywania zawodu, kształcenia i organizacji szkolenia specjalizacyjnego. Zmiany obejmują zarówno samą ustawę, jak i inne akty prawne regulujące funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia.

1. Rozszerzenie definicji wykonywania zawodu lekarza

Projekt zakłada zmianę definicji wykonywania zawodu lekarza poprzez włączenie do niej świadczeń mających na celu zapewnienie dobrostanu fizycznego, psychicznego i społecznego pacjenta. Oznacza to odejście od wąskiego rozumienia medycyny jako leczenia chorób i przyjęcie modelu holistycznego, zgodnego z definicją zdrowia WHO. W praktyce obejmuje to np. zabiegi medycyny estetycznej czy chirurgii plastycznej, które poprawiają samopoczucie i funkcjonowanie społeczne pacjentów.

2. Wprowadzenie obowiązku posiadania numeru PESEL

Projekt wprowadza obowiązek posiadania numeru PESEL przez lekarzy, lekarzy dentystów oraz studentów korzystających z Systemu Monitorowania Kształcenia (SMK). Zmiana ta ma zapewnić jednoznaczną identyfikację użytkowników, poprawić bezpieczeństwo systemu oraz zapobiegać nadużyciom (np. tworzeniu wielu kont).

3. Zmiany w uzyskiwaniu prawa wykonywania zawodu

Zmodyfikowano zasady składania oświadczeń przez lekarzy ubiegających się o prawo wykonywania zawodu. Usunięto obowiązek deklarowania braku toczących się postępowań karnych, zastępując go obowiązkiem informacyjnym o ich istnieniu. Rozwiązanie to uwzględnia zasadę domniemania niewinności, a jednocześnie pozwala samorządowi lekarskiemu ocenić potencjalne zagrożenie dla pacjentów i w razie potrzeby ograniczyć zakres wykonywania zawodu.

4. Wygaszenie procedury uproszczonej dla lekarzy spoza UE

Projekt przewiduje zakończenie tzw. uproszczonej procedury uzyskiwania prawa wykonywania zawodu przez lekarzy spoza Unii Europejskiej – wnioski można składać tylko do końca 2026 r.

Jednocześnie wprowadza się nowe mechanizmy kontroli:

•obowiązek zgłaszania miejsca wykonywania zawodu do izby lekarskiej,

•możliwość uzyskiwania informacji o kompetencjach lekarza,

•możliwość cofnięcia zgody przez ministra zdrowia w przypadku zagrożenia dla pacjentów. Zmiany mają zwiększyć bezpieczeństwo pacjentów oraz wyeliminować luki w nadzorze nad lekarzami pracującymi w tym trybie.

5. Reformy egzaminów medycznych (LEK, LDEK, LEW)

a) Zmiany organizacyjne

•egzamin końcowy będzie zdawany na końcu studiów,

•wprowadzenie dwóch sesji rocznie (luty i wrzesień),

•ujednolicenie procedur zgłoszeń przez SMK.

b) Likwidacja jawnej bazy pytań

Najważniejszą zmianą jest rezygnacja z publicznej bazy pytań egzaminacyjnych.

Nowy system opiera się na pytaniach poufnych, przygotowywanych i zatwierdzanych przez zespoły ekspertów oraz konsultantów krajowych.

c) Zaostrzenie zasad egzaminu

Wprowadzono:

•zakaz posiadania urządzeń elektronicznych,

•możliwość użycia wykrywaczy,

•dyskwalifikację za zachowania zakłócające egzamin.

d) Wyrównanie szans kandydatów

Wyniki egzaminów zdawanych według starego systemu będą przeliczane współczynnikiem 0,7, aby zapewnić równe warunki w naborze na specjalizacje.

6. Skrócenie stażu podyplomowego

Projekt skraca czas stażu do 6 miesięcy (zarówno dla lekarzy, jak i dentystów).

Powodem jest zwiększony zakres praktycznego kształcenia podczas studiów. Staż ma mieć bardziej elastyczny, częściowo personalizowany charakter i stanowić etap przejściowy między studiami a pracą zawodową.

Zmiana przyspieszy wejście lekarzy do systemu oraz obniży koszty dla budżetu państwa.

7. Reforma systemu specjalizacji

Projekt wprowadza nowy model naboru i organizacji specjalizacji:

a) Planowanie kadr medycznych

System oparty jest na mapach potrzeb zdrowotnych, co ma poprawić rozmieszczenie specjalistów w kraju.

b) Rola wojewodów i CMKP

•wojewodowie rozdzielają miejsca szkoleniowe,

•CMKP organizuje i obsługuje proces rekrutacji.

c) Wybór miejsc przez lekarzy

Lekarze wybierają miejsca według wyników postępowania kwalifikacyjnego spośród listy dostępnych jednostek.

d) Nowe rozwiązania organizacyjne

•możliwość naboru przez jednostki na miejsca pozarezydenckie,

•zmiana harmonogramu rekrutacji,

•możliwość dodatkowych punktów za dorobek naukowy.

8. Zmiany w innych ustawach

Projekt obejmuje także zmiany w kilku powiązanych aktach prawnych:

a) Ustawa o konsultantach w ochronie zdrowia

•zwiększenie roli konsultantów w tworzeniu i weryfikacji egzaminów,

•udział w ocenie jakości pytań testowych.

b) Ustawa o izbach lekarskich

•rozszerzenie kompetencji nadzorczych izb,

•możliwość zbierania informacji o lekarzach,

•większa rola w ochronie bezpieczeństwa pacjentów.

c) Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

•większa rola uczelni w weryfikacji studentów dopuszczonych do egzaminów,

•powiązanie egzaminów z zakończeniem studiów.

d) Ustawa o CMKP

•wzmocnienie roli CMKP jako centralnego organizatora kształcenia podyplomowego,

•prowadzenie postępowań kwalifikacyjnych i publikacja miejsc szkoleniowych.

9. Charakter systemowy reformy

Zmiany mają charakter kompleksowy i tworzą spójny system obejmujący:

•kształcenie przeddyplomowe,

•egzaminowanie,

•staż i specjalizację,

•nadzór zawodowy.

Celem reformy jest poprawa jakości świadczeń, zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów oraz lepsze dostosowanie liczby i struktury lekarzy do potrzeb systemu ochrony zdrowia. p>Podsumowanie

Projekt ustawy wprowadza szeroko zakrojone zmiany obejmujące wszystkie etapy kształcenia i wykonywania zawodu lekarza. Najważniejsze kierunki reform to:

•rozszerzenie definicji zawodu i jego zakresu,

•poprawa bezpieczeństwa systemu (PESEL, nadzór),

•zwiększenie rzetelności egzaminów poprzez likwidację jawnej bazy pytań,

•skrócenie i modernizacja stażu,

•przebudowa systemu specjalizacji,

•zmiany w wielu powiązanych ustawach.

Łącznie tworzą one zintegrowany model, którego celem jest nowoczesny, efektywny i bezpieczny system ochrony zdrowia.

Konwencja nr 192 dotycząca ochrony przed zagrożeniami biologicznymi w środowisku pracy, Zalecenie nr 209 dotyczące zapobiegania zagrożeniom biologicznym w środowisku pracy i ochrony przed tymi zagrożeniami, Poprawki do Konwencji o pracy na morzu z 2006 r.

Dokument obejmuje Konwencję nr 192 oraz Zalecenie nr 209 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), przyjęte w 2025 r., dotyczące ochrony przed zagrożeniami biologicznymi w środowisku pracy. Ich celem jest zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy poprzez stworzenie kompleksowych ram prawnych i organizacyjnych w zakresie zapobiegania, oceny i zarządzania ryzykiem biologicznym. Konwencja definiuje zagrożenia biologiczne jako m.in. mikroorganizmy, wirusy, pasożyty, alergeny i toksyny mogące powodować choroby lub urazy. Obejmuje wszystkie sektory gospodarki i wszystkich pracowników, podkreślając konieczność oceny ryzyka biologicznego oraz wprowadzania adekwatnych środków ochronnych. Państwa zobowiązane są do opracowania i aktualizowania krajowej polityki BHP, uwzględniającej zagrożenia biologiczne, współpracę z instytucjami zdrowia publicznego oraz wpływ czynników środowiskowych i klimatycznych. Istotne znaczenie ma także wymiana informacji, rozwój badań oraz zapewnienie mechanizmów zgłaszania naruszeń i ochrony sygnalistów. Konwencja nakłada obowiązek stosowania środków prewencyjnych, takich jak identyfikacja zagrożeń, kontrola ryzyka, wdrażanie procedur kryzysowych oraz informowanie i szkolenie pracowników. Podkreśla się rolę służby medycyny pracy, monitorowania zdrowia pracowników oraz prowadzenia rejestrów chorób zawodowych i wypadków związanych z czynnikami biologicznymi. Pracodawcy muszą zapewnić bezpieczne środowisko pracy poprzez ocenę ryzyka, eliminowanie zagrożeń lub ich minimalizację, stosowanie środków ochrony indywidualnej oraz prowadzenie szkoleń i kontroli. Wprowadzono również obowiązek współpracy między pracodawcami oraz przygotowywania planów reagowania na sytuacje kryzysowe, w tym epidemie. Pracownicy mają szeroki zakres praw, m.in. do informacji, szkoleń, konsultacji, zgłaszania zagrożeń oraz odmowy pracy w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia. Jednocześnie zobowiązani są do przestrzegania zasad BHP i współpracy przy wdrażaniu środków ochronnych. Zalecenie nr 209 uzupełnia Konwencję, dostarczając szczegółowych wytycznych dotyczących identyfikacji zagrożeń, dróg zakażeń oraz środków zapobiegania. Wskazuje konkretne branże wysokiego ryzyka (np. ochrona zdrowia, rolnictwo, laboratoria, transport) oraz grupy pracowników wymagające szczególnej ochrony (np. kobiety w ciąży, osoby starsze, pracownicy z obniżoną odpornością). Dokument zaleca stosowanie hierarchii środków ograniczania ryzyka, rozwój procedur higienicznych, systemów wczesnego ostrzegania oraz planów reagowania na epidemie i sytuacje kryzysowe. Podkreśla znaczenie współpracy międzynarodowej, badań naukowych oraz uwzględnienia aspektów społecznych, takich jak ochrona zatrudnienia i dochodu pracowników w czasie kwarantanny. Podsumowując, Konwencja i Zalecenie tworzą kompleksowy system ochrony przed zagrożeniami biologicznymi w pracy, oparty na prewencji, współpracy i odpowiedzialności państw, pracodawców oraz pracowników, z naciskiem na zdrowie fizyczne i psychiczne oraz reagowanie na nowe zagrożenia.

W dniu 3 czerwca 2026 r. w Dzienniku Ustaw pod poz. 726 zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy.

Celem nowelizacji jest dostosowanie polskich przepisów do wymagań dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/869 z dnia 13 marca 2024 r., która zmienia regulacje dotyczące ochrony pracowników przed narażeniem na działanie ołowiu i jego związków nieorganicznych. Nowe przepisy mają zwiększyć poziom ochrony zdrowia pracowników wykonujących pracę w warunkach narażenia na ten szczególnie szkodliwy czynnik chemiczny.

Zgodnie z uzasadnieniem projektu rozporządzenia, konieczność zmian wynika z aktualnej wiedzy medycznej i toksykologicznej wskazującej, że nawet stosunkowo niskie poziomy ekspozycji na ołów mogą powodować negatywne skutki zdrowotne, w szczególności dotyczące układu nerwowego, krwiotwórczego, sercowo-naczyniowego oraz funkcji rozrodczych. Szczególną uwagę poświęcono ochronie kobiet w wieku rozrodczym, gdyż narażenie na ołów może stwarzać zagrożenie dla przebiegu ciąży i rozwoju płodu. Celem nowych regulacji jest wcześniejsze wykrywanie skutków narażenia oraz ograniczenie ryzyka występowania chorób zawodowych związanych z kontaktem z ołowiem.

Rozporządzenie wprowadza do przepisów nowy § 13a określający zasady prowadzenia profilaktycznych badań lekarskich pracowników narażonych na działanie ołowiu. Od 1 stycznia 2029 r. dopuszczalne stężenie ołowiu w materiale biologicznym zostanie obniżone do 15 μg Pb/100 ml krwi. Jednocześnie ustanowiono okres przejściowy – do 31 grudnia 2028 r. obowiązywać będzie dotychczasowa wartość wynosząca 30 μg Pb/100 ml krwi. Przewidziano również szczególne rozwiązania dla pracowników, u których przekroczenia wynikają z wcześniejszego narażenia zawodowego, a także dodatkowe wymogi badań profilaktycznych dla kobiet w wieku rozrodczym. Nowelizacja stanowi element procesu harmonizacji prawa krajowego z prawem Unii Europejskiej oraz wzmacnia system profilaktycznej ochrony zdrowia pracowników. W praktyce będzie oznaczała konieczność częstszego monitorowania poziomu ołowiu u osób zatrudnionych na stanowiskach związanych z narażeniem na ten czynnik oraz podejmowania działań ograniczających ryzyko zdrowotne.

Projekt rozporządzenia dotyczy zmiany wysokości opłat za badania psychologiczne osób ubiegających się o prawo jazdy, kierowców oraz osób pracujących jako kierowcy. Stanowi on nowelizację przepisów obowiązujących od 2014 r., które regulują zasady przeprowadzania takich badań.

Główna zmiana polega na podwyższeniu opłaty za badania psychologiczne oraz badania powtórne z 150 zł do 200 zł.Podwyżka wynika z konieczności dostosowania stawek do aktualnych kosztów ich wykonywania, takich jak czas pracy specjalistów, koszty sprzętu czy utrzymania pracowni. Obecna opłata nie była zmieniana od ponad 10 lat i przestała odpowiadać realnym warunkom ekonomicznym.

Projekt wprowadza także przepis przejściowy – badania rozpoczęte przed wejściem w życie nowych regulacji będą rozliczane według starej stawki 150 zł.

Rozporządzenie ma wejść w życie po 14 dniach od ogłoszenia i nie zmienia zasad przeprowadzania badań ani wymagań wobec kierowców – dotyczy wyłącznie wysokości opłat.

Projekt ustawy o zawodzie pielęgniarki i zawodzie położnej ma na celu kompleksową modernizację przepisów regulujących wykonywanie tych zawodów w Polsce. Obecnie obowiązująca ustawa z 2011 r. nie odpowiada już w pełni dynamicznym zmianom w systemie ochrony zdrowia, rozwojowi kompetencji zawodowych oraz nowym wyzwaniom demograficznym i epidemiologicznym. Nowa regulacja porządkuje dotychczasowe rozwiązania, zwiększa przejrzystość prawa i dostosowuje je do aktualnych realiów oraz standardów unijnych.

Ustawa określa zasady wykonywania zawodu, uzyskiwania prawa do jego wykonywania, prowadzenia rejestrów oraz kształcenia i rozwoju zawodowego pielęgniarek i położnych. Jednym z kluczowych celów jest wzmocnienie bezpieczeństwa pacjentów oraz poprawa organizacji opieki zdrowotnej poprzez lepsze wykorzystanie kompetencji tej grupy zawodowej.

Najważniejsze zmiany dotyczą rozszerzenia uprawnień pielęgniarek i położnych. Projekt przewiduje m.in. możliwość kierowania pacjentów na wybrane badania diagnostyczne, ordynowania określonych leków i wyrobów medycznych, udzielania porad, a także – w określonych przypadkach – stwierdzania zgonu czy wystawiania krótkoterminowych zwolnień lekarskich. Rozwiązania te zwiększają samodzielność zawodową oraz mają poprawić dostępność świadczeń medycznych.

Istotną nowością jest wprowadzenie poziomów kompetencyjnych (ogólny, kwalifikowany, kliniczny) oraz wyodrębnienie roli pielęgniarki i położnej zaawansowanej praktyki (APN). System ten ma uporządkować ścieżki kariery i umożliwić lepsze dopasowanie zakresu obowiązków do kwalifikacji. Dodatkowo projekt uznaje nowe formy wykonywania zawodu, co pozwoli zaliczać szerszy zakres pracy do stażu zawodowego.

Zmiany obejmują także system kształcenia. Wprowadzono obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego opartego na punktach edukacyjnych oraz nowe zasady kształcenia położnych, które mają zdobywać kwalifikacje w modelu bardziej zintegrowanym z pielęgniarstwem. Rozbudowano system specjalizacji, kursów oraz nadzoru nad jakością kształcenia.

Projekt upraszcza i doprecyzowuje zasady uzyskiwania prawa wykonywania zawodu, w tym dla cudzoziemców, oraz wprowadza Państwowy Egzamin Weryfikacyjny dla osób spoza UE. Rozszerzono również regulacje dotyczące odpowiedzialności, obowiązków zawodowych, ochrony prawnej oraz dostępu do dokumentacji medycznej.

Nowa ustawa wzmacnia nadzór samorządu zawodowego, wprowadza bardziej rozbudowane rejestry oraz mechanizmy kontroli jakości pracy i kształcenia. Przewiduje również sankcje za nieuprawnione wykonywanie zawodu.

Podsumowując, projekt stanowi kompleksową reformę, która zwiększa rolę pielęgniarek i położnych w systemie ochrony zdrowia, podnosi standardy kształcenia i wykonywania zawodu oraz ma przyczynić się do poprawy jakości i dostępności opieki medycznej w Polsce.

• Rozporządzenie Ministra Zdrowia I Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy.
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy.
• -.Rozporządzenie Ministra Zdrowia I Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (z zaznaczonymi zmianami obowiązującymi od 17.04.2026 r.)

UZASADNIENIE Ministerstwa Zdrowia do projektu rozporządzenia

Projektowane rozporządzenie jest wydawane na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 437, z późn. zm.) i zmienia rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie rodzajów dokumentacji medycznej służby medycyny pracy, sposobu jej prowadzenia i przechowywania oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. poz. 1002, z późn. zm.).

Nowelizacja ma na celu przyśpieszenie procesów transformacji cyfrowej przez dalszy rozwój usług cyfrowych w ochronie zdrowia i dążenie do ucyfrowienia dokumentacji służby medycyny pracy.

W związku z powyższym proponuje się nadać nowe brzmienie załącznikowi, w którym zastąpi się we wzorze karty badania profilaktycznego pieczęć podmiotu przeprowadzającego badanie profilaktyczne oraz pieczątki osoby przeprowadzającej badanie podmiotowe, jej podpisu odpowiednimi oznaczeniami, opisanymi w objaśnieniu.

W projektowanym rozporządzeniu skreśla się część karty badania profilaktycznego dotyczącą oświadczenia o zrozumieniu treści zadawanych pytań. Utrzymanie powyższego uniemożliwiłoby dokonanie takiego procesu, gdyż obecnie nie każda osoba badana posiada podpis elektroniczny. Niezależnie od powyższego, podczas badania podmiotowego, tzw. wywiadu lekarskiego to lekarz zbiera niezbędne informacje w zakresie wywiadu chorobowego, uzyskując odpowiedzi na zadane pytania, rozpoznając, a następnie lecząc choroby, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. Podczas tego wywiadu lekarz jest w stanie bardzo łatwo stwierdzić, czy pytania, które zadaje osobie badanej są przez nią zrozumiane.

Projektowane regulacje zakładają również uzupełnienie karty badania profilaktycznego o zalecenia dla pracodawcy wynikające z warunków pracy, a także, zalecenia indywidualne dla osoby badanej, uwzględniające również pozazawodowe aspekty zdrowotne.

Ponadto z uwagi na elektroniczny obieg orzeczeń lekarskich, projekt przewiduje usunięcie potwierdzenia odbioru orzeczenia z rejestru orzeczeń lekarskich.

Jednocześnie projektowane regulacje skonsultowano z Naczelną Radą Lekarską oraz Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych, które nie zgłosiły uwag do proponowanych przepisów, zatem wskazane ww. organy samorządów zawodowych miały możliwość wyrazić stosowną opinię wobec projektu rozporządzenia.

Powyższe zmiany nie będą jednak skutkowały zmianami w zakresie wzorów określonych w dotychczasowych przepisach, a jedynie wprowadzeniem do nich odpowiednich zmian, wynikających z nowelizowanych przepisów.

Kartę badania profilaktycznego, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, oraz rejestr wydanych orzeczeń, o którym mowa w § 4, rozporządzenia zmienianego, będzie się prowadziło według ww. wzorów, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszego rozporządzenia.

Projektowane przepisy umożliwią prowadzenie dokumentacji w formie elektronicznej, w związku z prowadzonymi działaniami dotyczącymi cyfryzacji wzorów dokumentów medycyny pracy w ramach inwestycji D1.1.2 „Przyśpieszenie procesów transformacji cyfrowej ochrony zdrowia poprzez dalszy rozwój usług cyfrowych w ochronie zdrowia” w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Projekt stanowi również realizację postulatu deregulacyjnego nr MZ-2-96, który projektodawca zaaprobował.

Jednocześnie analiza przedmiotowych zmian wskazuje, że nie jest konieczne wprowadzanie w projekcie norm o charakterze przejściowym.

Proponuje się, że rozporządzenie wejdzie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, co pozwoli na dostosowanie wzoru do proponowanych zmian.

Projekt rozporządzenia będzie miał wpływ na sektor dużych, mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw przez:

1) oszczędności finansowe po stronie służby medycyny pracy (eliminacja wydruków, korespondencji papierowej),

2) oszczędności finansowe po stronie pracodawców (łatwość przetwarzania i archiwizacji dokumentów elektronicznych),

3) eliminacja znacznej części fałszerstw,

4) łatwość wykorzystania jednego orzeczenia u kilku pracodawców

– na co wskazywał Zespół SprawdzaMY w ramach postulatu deregulacyjnego nr MZ-2-96.

Projekt rozporządzenia nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt rozporządzenia nie wymaga przedstawienia właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Projekt rozporządzenia nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597) i w związku z tym nie podlega notyfikacji.

Projekt aktu nie zawiera wymogów nakładanych na usługodawców podlegających notyfikacji, o której mowa w art. 15 ust. 7 i art. 39 ust. 5 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36).

Projekt rozporządzenia nie wywiera wpływu na obszar danych osobowych. W związku z tym nie przeprowadzono oceny skutków dla ochrony danych osobowych, o której mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

Nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu.

UZASADNIENIE Ministerstwa Zdrowia do projektu rozporządzenia

Projektowane rozporządzenie jest wydawane na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.) i zmienia rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 607).

W projekcie rozporządzenia są uwzględnione regulacje, które wpisują się w cyfryzację wzorów dokumentów medycyny pracy w ramach inwestycji D1.1.2 „Przyśpieszenie procesów transformacji cyfrowej ochrony zdrowia poprzez dalszy rozwój usług cyfrowych w ochronie zdrowia” Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.

W ramach powyższego proponuje się wprowadzenie postaci elektronicznej sporządzania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w Kodeksie pracy, pozostawiając jednocześnie możliwość wystawienia orzeczenia lekarskiego w postaci papierowej – w przypadku braku dostępu do wskazanego systemu teleinformatycznego oraz w stosunku do funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego.

W projekcie rozporządzenia określa się zakres danych i informacji, które będą objęte orzeczeniem lekarskim. Orzeczenie lekarskie sporządzone w postaci elektronicznej będzie zapisywane i przechowywane w Systemie Informacji Medycznej, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2026 r. poz. 208, z późn. zm.), a następnie dane i informacje nim objęte będą przekazywane do Internetowego Konta Pacjenta (IKP). Na żądanie osoby badanej orzeczenie lekarskie będzie mogło być przekazane osobie badanej w postaci jego wydruku. Orzeczenie lekarskie sporządzone w postaci papierowej będzie przekazane osobie badanej. Natomiast zarówno orzeczenie lekarskie sporządzone w postaci elektronicznej, jak i postaci papierowej będzie przekazywane pracodawcy wystawiającemu skierowanie na badanie profilaktyczne, w terminie i w sposób określony w umowie, do zawarcia której jest zobligowany pracodawca na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 437, z późn. zm.).

Mając na uwadze dostępność danych i informacji zawartych w elektronicznej postaci orzeczeń lekarskich w IKP, proponuje się także zamieszczenie informacji, które będą mogłyby być wykorzystane ewentualnie na pozazawodowe aspekty zdrowia i podjęcie działań profilaktycznych zarówno przez pracownika, jak i w ramach udzielania pracownikowi innych świadczeń zdrowotnych. Badania profilaktyczne pracowników wynikające z ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, nie koncentrują się tylko m.in. na ocenie zdolności do wykonywania pracy na określonym stanowisku oraz identyfikacji zagrożeń wynikających z warunków pracy. Badanie lekarskie obejmuje swoim zakresem, zgodnie z deontologią lekarską, także pewien obszar stanu zdrowia pracownika, który nie pozostaje w bezpośredniej zależności z oceną zdolności do wykonywania pracy na określonym stanowisku np. waga, wzrost, ciśnienie tętnicze, wskaźnik BMI, zakres badania podmiotowego i przedmiotowego a także informacje dotyczące konsumpcji tytoniu lub alkoholu. Ponadto w trakcie badania, lekarz może postawić diagnozę chorób, które nie pozostają bezpośrednio związane z warunkami pracy a pacjent powinien o tym wiedzieć i w związku z tym otrzymać informację w postaci zaleceń. Zatem zalecenie dotyczące np. niepalenia papierosów czy stosowania właściwych nawyków żywieniowych pozostają pozazawodowymi aspektami zdrowotnymi, ale nie powinny być przez lekarza zignorowane, gdyż stanowią element badania profilaktycznego. Mając na uwadze ochronę danych medycznych proponuje się aby zidentyfikowana przez lekarza przeprowadzającego badanie profilaktyczne zasadność podjęcia działań prozdrowotnych, została ujęta w odrębnych zaleceniach indywidualnych sporządzanych w takiej samej formie jak orzeczenie lekarskie, a zatem co do zasady będą one dostępne w IKP, a w przypadku postaci papierowej przekazywane pracownikowi. Zalecenia te nie będą natomiast przekazywane pracodawcy.

W odniesieniu do orzeczenia lekarskiego, które jest przekazywane do pracodawcy, proponuje się również doprecyzować zakres przekazywanych informacji odpowiedni dla danego rodzaju orzeczenia uwzględniając w nim wpisanie zaleceń wynikających z warunków pracy w odniesieniu do zapewnienia pracownikowi okularów lub szkieł kontaktowych korygujących wzrok, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 58).

W projekcie jednoznacznie wskazuje się, że orzeczenie lekarskie będzie przekazywane pracodawcy, który wystawił skierowanie przez lekarza przeprowadzającego badanie profilaktyczne, w terminie i w sposób określony w umowie zawartej przez te podmioty na podstawie ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy. Zasada ta będzie również odnosiła się do orzeczeń lekarskich wydawanych w trybie odwoławczym, gdyż jednostka odwoławcza na podstawie nowelizowanych przepisów będzie zobowiązana do przekazania orzeczenia wydanego w trybie odwołania właściwemu lekarzowi medycyny pracy.

Niezależnie od powyższego, proponuje się dodać przepis, zgodnie z którym lekarz orzeka po uprzednim, osobistym zbadaniu osoby badanej, na podstawie wyników przeprowadzonego badania lekarskiego, a także zleconych dodatkowych specjalistycznych badań konsultacyjnych lub badań dodatkowych, tak aby wykluczyć wątpliwości interpretacyjne, co do trybu przeprowadzania badań profilaktycznych. Zmiana ta została wprowadzona w wyniku uwag zgłoszonych przez Konsultanta Krajowego w dziedzinie medycyny pracy, w tym wojewódzkich konsultantów, jak i pracodawców.

W projekcie rozporządzenia zostały ponadto wprowadzone zmiany dostosowujące pozostałe regulacje, a także wzory dokumentów. W tym celu wprowadza się nowe wzory orzeczeń lekarskich objęte załącznikami nr 2 i 3 nowelizowanego rozporządzenia.

Ponadto dokonuje się zmian w przepisach, które wskazywały na konieczność stosowania przez lekarza medycyny pracy określonego wzoru pieczęci, pozostawiając jej wzór dla celów orzeczenia lekarskiego wydawanego w postaci papierowej w przypadku określonym w projektowanym rozporządzeniu. Z uwagi na funkcjonowanie orzeczenia lekarskiego w postaci elektronicznej odstępuje się również od konieczności potwierdzania odbioru tego orzeczenia w rejestrze wydanych orzeczeń prowadzonych przez podmiot przeprowadzający badanie, co jednak nie będzie miało wpływu na prowadzenie tego rejestru według dotychczas określonego wzoru, przy uwzględnieniu wykreślenia odpowiedniej kolumny.

W przepisach przejściowych pozostawia się możliwość wystawiania i przekazywania orzeczeń lekarskich zgodnie z dotychczasowymi przepisami, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Jednocześnie zasadnym jest wprowadzenie przepisu przejściowego, zgodnie z którym przez okres 3 miesięcy od dnia wejścia w życie projektowanego rozporządzenia zalecenia indywidulane wydawać się będzie wyłącznie w postaci papierowej.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie po upływie 14 dnia od dnia ogłoszenia, co pozwoli na niezwłoczne zastosowanie wprowadzonych zmian i funkcjonowanie orzeczeń w postaci elektronicznej, co jest przedmiotem działań deregulacyjnych, co pozostaje także w zgodzie z zasadami demokratycznego państwa prawnego, i jest korzystne dla odbiorców wprowadzanych przepisów.

Projekt ustawy ma wpływ na obszar danych osobowych. W związku z tym przeprowadzono ocenę skutków dla ochrony danych osobowych, o której mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

Projekt rozporządzenia będzie miał wpływu na dużych, średnich i małych przedsiębiorców, a także na mikroprzedsiębiorców.

Projekt rozporządzenia nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt rozporządzenia nie wymaga przedstawienia właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Projekt rozporządzenia nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597) i w związku z tym nie podlega notyfikacji.

Projekt aktu nie zawiera wymogów nakładanych na usługodawców podlegających notyfikacji, o której mowa w art. 15 ust. 7 i art. 39 ust. 5 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36).

Nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu.

Projekt rozporządzenia dostosowuje polskie przepisy BHP do dyrektywy UE 2024/869, zaostrzając normy dotyczące narażenia na ołów. Usuwa dotychczasową wartość dopuszczalną 50 μg Pb/100 ml krwi i wprowadza okres przejściowy, w którym do 31 grudnia 2028 r. obowiązuje niższa wartość 30 μg Pb/100 ml krwi. Pracownicy, którzy przekroczyli ten poziom wskutek wcześniejszego narażenia, mogą kontynuować pracę pod warunkiem regularnych badań i spadkowej tendencji stężenia ołowiu. Zmieniono także odnośnik w rozporządzeniu, dodając odniesienie do nowej dyrektywy UE. Celem zmian jest poprawa ochrony zdrowia pracowników przed substancjami reprotoksycznymi, w szczególności ołowiem. Zapoznaj się z projektem i uzasadnieniem…

Cyberatak na Szpital Wojewódzki w Szczecinie

W miniony weekend Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony w Szczecinie padł ofiarą poważnego cyberataku, który sparaliżował działanie jego systemów informatycznych. Do incydentu doszło w nocy z soboty na niedzielę, kiedy to cyberprzestępcy włamali się do infrastruktury cyfrowej placówki i zainfekowali ją złośliwym oprogramowaniem. Jak poinformował rzecznik szpitala, Tomasz Owsik Kozłowski, hakerzy zaszyfrowali część danych, uniemożliwiając personelowi dostęp do kluczowych informacji medycznych.

W wyniku ataku szpital został zmuszony do natychmiastowego wdrożenia procedur awaryjnych. Oznaczało to powrót do papierowej dokumentacji, co znacząco spowolniło pracę personelu i wydłużyło czas obsługi pacjentów. Mimo trudności dyrekcja zapewnia, że życie i zdrowie pacjentów nie są zagrożone, a wszystkie zabiegi odbywają się zgodnie z planem. Jednocześnie podkreślono, że sytuacja wymaga od chorych większej cierpliwości oraz – jeśli to możliwe – korzystania z innych placówek medycznych w regionie.

Skala ataku okazała się na tyle poważna, że szpital natychmiast poinformował odpowiednie służby, w tym policję i zespoły ds. cyberbezpieczeństwa. Obecnie trwa śledztwo mające ustalić sprawców oraz sposób, w jaki doszło do włamania. Informatycy pracują nad odszyfrowaniem zablokowanych danych i przywróceniem pełnej funkcjonalności systemów. Placówka pozostaje w stałym kontakcie z organami państwowymi odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo cyfrowe.

Choć podobne incydenty zdarzały się już wcześniej w różnych częściach kraju, atak na jedną z największych placówek medycznych w regionie zachodniopomorskim ponownie zwrócił uwagę na rosnące zagrożenie cyberprzestępczością w sektorze ochrony zdrowia. Szpitale, ze względu na ogromne zasoby danych wrażliwych i konieczność nieprzerwanego działania, stają się coraz częstszym celem hakerów. W tym przypadku cyberprzestępcy nie tylko zakłócili pracę placówki, ale również uzyskali dostęp do danych pacjentów, co dodatkowo zwiększa powagę sytuacji.

Dyrekcja szpitala podkreśla, że priorytetem jest jak najszybsze przywrócenie pełnej sprawności systemów oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych. Jednocześnie apeluje do pacjentów o wyrozumiałość i śledzenie komunikatów publikowanych przez placówkę. W obliczu rosnącej liczby cyberataków eksperci wskazują, że konieczne jest dalsze wzmacnianie zabezpieczeń informatycznych w sektorze publicznym, a szczególnie w ochronie zdrowia, gdzie skutki takich incydentów mogą być wyjątkowo dotkliwe.

Szanowni Państwo,

od początku istnienia Portalu medycynapracyportal.pl naszym celem jest tworzenie rzetelnego, praktycznego i aktualnego źródła wiedzy z zakresu medycyny pracy – skierowanego do lekarzy, pielęgniarek, psychologów, specjalistów BHP oraz wszystkich osób zawodowo związanych z ochroną zdrowia pracowników.

W grudniu minionego roku portal obchodził 15-lecie swojej działalności, co stanowi dla nas istotne potwierdzenie, że od lat jesteśmy stabilnym i wiarygodnym elementem rynku wydawniczego w obszarze medycyny pracy. Przez te lata, dzięki Państwa zaufaniu i regularnemu korzystaniu z portalu, serwis systematycznie się rozwijał, a publikowane materiały stały się realnym wsparciem w codziennej praktyce zawodowej.

Aby móc nadal utrzymywać wysoki poziom merytoryczny treści, rozwijać nowe funkcjonalności oraz poszerzać bazę specjalistycznych opracowań, podjęliśmy decyzję o zmianie modelu funkcjonowania portalu.

Od kwietnia 2026 r. dostęp do pełnej zawartości Portalu Medycyna Pracy będzie oparty na rocznej opłacie abonamentowej. Oznacza to, że część serwisu, która dotychczas była dostępna bezpłatnie po zalogowaniu, stanie się płatna, a wszystkie konta użytkowników będą wymagały ponownej aktywacji. Jednocześnie treści, które były dostępne bez logowania, pozostaną nadal bezpłatne.

Wprowadzane zmiany pozwolą nam:

▪ dalej rozwijać portal jako specjalistyczne i wiarygodne źródło wiedzy,

▪ regularnie publikować nowe, eksperckie materiały,

▪ utrzymywać wysoki standard jakości treści i aktualność informacji,

▪ zapewnić stabilne funkcjonowanie i dalszy rozwój serwisu na kolejne lata.

W kolejnych wiadomościach przekażemy szczegółowe informacje dotyczące dokładnego terminu wprowadzenia zmian oraz zasad aktywacji kont, wysokości opłaty abonamentowej oraz dostępnych opcji korzystania z portalu. Dziękujemy, że są Państwo z nami i współtworzą społeczność Portalu Medycyna Pracy. Liczymy, że pozostaną Państwo z nami również w kolejnym etapie jego rozwoju.

Z wyrazami szacunku

Zespół Portalu Medycyna Pracy

Od stycznia 2025 roku sprawozdawczość odbywa się wyłącznie za pośrednictwem Systemu Statystyki w Ochronie Zdrowia w wersji 2 (SSOZ 2). W systemie tym lekarze praktykujący indywidualnie oraz podmioty lecznicze są zobowiązani złożyć sprawozdania MZ 35A i MZ 35B. Termin przekazania sprawozdań za rok 2025 upływa 2 marca 2026 r.

Aby zalogować się do SSOZ 2, wymagane jest aktywne konto na Profilu Zaufanym. Osoby, które posiadają Profil Zaufany, nie muszą zakładać nowego konta. Osoby, które go nie posiadają, powinny najpierw się zarejestrować.

Instrukcja rejestracji dostępna jest pod adresem.

Dostęp do systemu SSOZ 2 znajduje się tutaj.

Instrukcja dotycząca przenoszenia konta lub tworzenia nowego profilu dostępna jest pod adresem

Materiały pomocnicze, w tym instrukcja użytkownika w zakładce „Jak uzyskać dostęp”, znajdują się na

stronie

Filmy instruktażowe oraz instrukcje użytkownika (dostępne po zalogowaniu) można znaleźć również pod adresem oraz na stronie.

Instrukcja dotycząca składania sprawozdań MZ 35A i MZ 35B znajduje się pod pod adresem

W zakresie problemów technicznych, w tym logowania do systemu, działa całodobowa infolinia Centrum e Zdrowia: tel. 19 239, e-mail: ssoz@cez.gov.pl.

Wsparcie merytoryczne dotyczące obowiązków statystycznych oraz wypełniania formularzy można uzyskać pod adresem e-mail: statystyka@cez.gov.pl oraz telefonicznie w dni robocze w godzinach 8:00–16:00 pod numerami: +48 501 369 856 oraz +48 501 370 599.

Projekt rozporządzenia. Czytaj…

Uzasadnienie do projektu. Czytaj…

Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy. Zapoznaj się z treścią projektu i uzasadnieniem…

Załącznik do projektu nr 1. Czytaj dalej…

Załącznik do projektu nr 2. Czytaj dalej…

Z okazji Międzynarodowego Dnia Lekarza składamy najserdeczniejsze życzenia wszystkim lekarzom medycyny pracy – cichym bohaterom codzienności, którzy czuwają nad zdrowiem pracowników i bezpieczeństwem środowiska pracy.

Wasza rola, choć często niedostrzegana, jest nieoceniona. Dzięki Waszej wiedzy, zaangażowaniu i trosce miliony ludzi mogą wykonywać swoje obowiązki zawodowe w sposób bezpieczny, świadomy i odpowiedzialny. To właśnie Wy jesteście pierwszą linią ochrony zdrowia w miejscu pracy – diagnozujecie, edukujecie, wspieracie i zapobiegacie.

Dziękujemy za Waszą cierpliwość, profesjonalizm i gotowość do działania – niezależnie od warunków i wyzwań. Wasza praca to nie tylko medycyna, ale także misja społeczna, która buduje zdrowe i świadome społeczeństwo.

Życzymy Wam nieustającej satysfakcji z wykonywanej pracy, zdrowia, siły i wytrwałości. Niech każdy dzień przynosi Wam poczucie spełnienia, uznanie i wdzięczność ze strony tych, którym pomagacie. Niech Wasza pasja do medycyny pracy nigdy nie gaśnie, a sukcesy zawodowe idą w parze z osobistym szczęściem.

Z wyrazami szacunku i wdzięczności

Zespół Portalu Medycyna Pracy

w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, przekazanym przy piśmie Departamentu e-Zdrowia Ministerstwa Zdrowia z dnia 5 września 2025 r. (znak: EZWP.0210.11.2025.MG) negatywnie opiniuje projekt i przedstawia następujące uwagi:

Projektowane zmiany w § 10 rozporządzenia w sprawie dokumentacji medycznej dotyczące oznaczenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, polegające na dalszym rozbudowaniu danych identyfikujących ten podmiot w indywidulanej dokumentacji medycznej, prowadzą do konieczności kolejnych modyfikacji programów informatycznych obsługujących dokumentację medyczną. Konieczność ciągłej modyfikacji programów gabinetowych, czyli zamawiania usług u dostawców oprogramowania, jest utrudnieniem w prowadzeniu działalności i zarazem dużym wyzwaniem finansowym, szczególnie dla niewielkich podmiotów prowadzonych przez lekarzy. W ocenie samorządu lekarskiego zmiany w projektowanym rozporządzeniu będą służyły głównie administratorom systemu informacji w ochronie zdrowia i nie mają bezpośredniego przełożenia na poprawę jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych.

W projekcie rozporządzenia przewidziano także zmiany w § 9 rozporządzenia w sprawie dokumentacji medycznej dotyczące zakresu danych umieszczanych na skierowaniach na badania, konsultacje lub leczenie. Projektowana nowelizacja będzie skutkowała m.in. koniecznością podania oznaczenia rodzaju badania, konsultacji lub leczenia, na które kieruje się świadczeniobiorcę, z zastosowaniem obowiązującej Międzynarodowej Klasyfikacji Procedur Medycznych oraz wskazania rozpoznania klinicznego dotyczącego problemu zdrowotnego, stanowiącego przyczynę wystawienia skierowania oraz rozpoznania współistniejącego, z zastosowaniem obowiązującej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Ponadto na skierowaniu trzeba będzie umieścić numer umowy z NFZ, w ramach wykonywania której kierowanie zostało wystawione. Poszerzenie zakresu danych na skierowaniach służy realizacji celów administracyjnych oraz statystycznych. Samorząd lekarski nie wyraża zgody na kolejne dokładanie lekarzom obowiązków administracyjnych, które nie służą bezpośrednio interesom zdrowotnym pacjenta.

Podlaskie Dni Medycyny Pracy 2025 – inauguracja w sercu Białegostoku

18 września 2025 roku rozpoczęły się Podlaskie Dni Medycyny Pracy – najważniejsze coroczne wydarzenie środowiska medycyny pracy. Uroczysta inauguracja miała miejsce w Auli Magna Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, mieszczącej się w zabytkowym Pałacu Branickich, zwanym często „Wersalem Północy”. W wydarzeniu uczestniczyło ponad 100 lekarzy oraz zaproszonych gości, reprezentujących zarówno świat nauki, jak i instytucje medyczne oraz administracyjne.

Sesję otworzyła lek. Ewa Komorowska, Przewodnicząca Oddziału PTMP w Białymstoku i Dyrektor Podlaskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, która powitała zgromadzonych oraz przedstawiła wykład pt. „Historia przemysłu białostockiego w pigułce”. Następnie głos zabrała prof. dr hab. n. med. Jolanta Walusiak-Skorupa, Prezes PTMP i Dyrektor Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi, prezentując wystąpienie „Medycyna pracy wobec transformacji – zdrowie pracownika jako cel strategiczny”.

Kolejny wykład, poświęcony wyzwaniom deregulacji i cyfrowej rewolucji, wygłosił dr n. med. Paweł Wdówik, Konsultant krajowy w dziedzinie medycyny pracy. Inauguracyjny blok zakończyło wystąpienie prof. dr hab. n. med. Karola Kamińskiego, Prorektora ds. medycyny prewencyjnej i otwartej nauki UMB, pt. „Prewencja to inwestycja, z której wszyscy korzystają”.

Pałac Branickich, w którym odbyła się uroczystość otwarcia, jest jedną z najcenniejszych barokowych rezydencji w Polsce. W XVIII wieku należał do hetmana Jana Klemensa Branickiego, a dziś stanowi siedzibę Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Jego odrestaurowane wnętrza i otaczające ogrody tworzą niepowtarzalną atmosferę, idealną do wydarzeń naukowych i prestiżowych spotkań.

Podlaskie Dni Medycyny Pracy odbywają się pod hasłem „Medycyna pracy ważnym partnerem w walce o zdrowe i bezpieczne społeczeństwo”. W ramach konferencji zaplanowano szereg wykładów, sesji tematycznych i warsztatów, poruszających aktualne wyzwania związane z ochroną zdrowia pracowników. Tradycyjnie program uzupełniają wydarzenia integracyjne – już pierwszego dnia uczestnicy udali się do Supraśla, gdzie przy ognisku w scenerii Puszczy Knyszyńskiej mieli okazję do wymiany doświadczeń w mniej formalnej atmosferze.

Dzień dobry

Przypominamy, że począwszy od dnia 01 czerwca 2025 r. obowiązują nowe maksymalne stawki opłat za udostępnianie dokumentacji medycznej:

Z głębokim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość o tragicznej śmierci dr. Tomasza Soleckiego, wybitnego ortopedy i człowieka pełnego empatii. Jego odejście w tak brutalnych okolicznościach, podczas pełnienia obowiązków zawodowych, wstrząsnęło całym środowiskiem medycznym.

Składamy najszczersze kondolencje Rodzinie, Bliskim oraz Współpracownikom Pana Doktora. Łączymy się z Wami w bólu i żałobie, mając nadzieję, że pamięć o Jego oddaniu pacjentom i profesjonalizmie przetrwa w sercach wszystkich, którzy mieli zaszczyt Go znać.

Redakcja Portalu Medycyna Pracy

Szanowni Państwo,

Z okazji Światowego Dnia Zdrowia oraz Dnia Pracownika Ochrony Zdrowia składamy serdeczne podziękowania i wyrazy uznania za Państwa codzienną pracę na rzecz ochrony zdrowia pracowników.

Medycyna pracy odgrywa niezwykle ważną, choć często niedocenianą rolę – to dzięki Państwa wiedzy, zaangażowaniu i trosce możliwe jest budowanie bezpiecznego i zdrowego środowiska pracy.

Dziękujemy za Państwa profesjonalizm, empatię i odpowiedzialność, z jaką podchodzą Państwo do każdego pacjenta i każdej sytuacji zawodowej.

Życzymy zdrowia, satysfakcji z pracy, uznania ze strony współpracowników i wielu sukcesów – zarówno zawodowych, jak i osobistych.

Z serdecznymi pozdrowieniami,

Zespół Portalu Medycyna Pracy

Projektowane rozporządzenie wprowadza z dniem 1 lipca 2025 r. elektroniczny sposób dokonywania przez lekarzy i felczerów zgłoszeń przypadków zakażeń i chorób zakaźnych jako jedyną formę spełnienia tego obowiązku, wyłączając dotychczasową możliwość dokonywania lub potwierdzania zgłoszeń w postaci papierowej albo jako niewystandaryzowane pod względem struktury danych dokumenty elektroniczne (np. skan, pdf, plik edytora tekstu) przesyłane za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej innych niż wskazane w rozporządzeniu systemy teleinformatyczne administrowane przez Centrum e-Zdrowia. Dokonywanie zgłoszeń w postaci papierowej lub nieustrukturalizowanych dokumentów elektronicznych będzie możliwe jedynie w okresie do dnia 30 czerwca 2025 r.

Treść projektu…

Archiwum:

9 stycznia 2025 roku, podczas 26. posiedzenia, Sejm RP odrzucił w pierwszym czytaniu projekt nowelizacji ustawy o broni i amunicji, który zakładał wprowadzenie obowiązkowych badań lekarskich i psychologicznych dla myśliwych. W głosowaniu za odrzuceniem projektu opowiedziało się 225 posłów, przeciw było 203, a 1 poseł wstrzymał się od głosu. Wśród ugrupowań politycznych, które głosowały za odrzuceniem, znaleźli się posłowie Prawa i Sprawiedliwości (174 głosy), Polskiego Stronnictwa Ludowego (29 głosów), Konfederacji (16 głosów), Koła Republikanie (4 głosy) oraz pojedynczy posłowie Koalicji Obywatelskiej i Lewicy. Przeciwko odrzuceniu projektu głosowała większość posłów Koalicji Obywatelskiej, Lewicy oraz wszyscy obecni posłowie Polski 2050. Projekt zakładający obowiązkowe badania dla myśliwych wzbudził duże zainteresowanie społeczne – według grudniowego sondażu IBRiS z 2024 roku aż 86% respondentów opowiadało się za wprowadzeniem takich przepisów. Odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu oznacza, że proponowane zmiany nie wejdą w życie w obecnej formie, ale temat nie jest definitywnie zamknięty. Niejednomyślność w głosowaniu oraz wysokie poparcie społeczne dla takich rozwiązań sugerują możliwość powrotu do tego zagadnienia w przyszłych debatach parlamentarnych.

W Biuletynie Rzecznika Praw Obywatelskich pojawiła się informacja na temat interwencji w sprawie długotrwałości postępowań orzeczniczych w chorobach zawodowych. Z treści opublikowanych na stronie biuletynu wynika, że czas oczekiwania na badania potwierdzające chorobę zawodową wynosi obecnie nawet dwa lata, co stanowi poważne utrudnienie dla pracowników i byłych pracowników, którzy ubiegają się o potwierdzenie swojej choroby zawodowej. Problem ten jest szczególnie dotkliwy w przypadku jednostki orzeczniczej II stopnia, którą jest Instytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi. Instytut ten jako jedyny w Polsce jest odpowiedzialny za rozpatrywanie spraw odwoławczych w zakresie chorób zawodowych, co znacząco wpływa na przeciążenie systemu. Brak określenia terminów, w jakich jednostki orzecznicze powinny wydać orzeczenia, dodatkowo pogłębia ten problem, prowadząc do przewlekłości postępowań diagnostyczno-orzeczniczych.

Zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich, Stanisław Trociuk, skierował uwagę na te trudności do Minister Zdrowia Izabeli Leszczyny, wskazując na konieczność rozwiązania problemu długotrwałego oczekiwania na orzeczenia. W odpowiedzi resort zdrowia przyznał, że pandemia COVID-19 miała istotny wpływ na funkcjonowanie Instytutu Medycyny Pracy, co dodatkowo wydłużyło czas oczekiwania na badania. Ministerstwo poinformowało, że obecnie na badania oczekują pacjenci, którzy zgłosili się w latach 2023 i 2024, a realizacja zadań orzeczniczych odbywa się sukcesywnie w ramach dostępnych środków.

Ze skarg napływających do Rzecznika Praw Obywatelskich wynika, że problem długotrwałości postępowań związanych z rozpoznawaniem i stwierdzaniem chorób zawodowych istnieje od wielu lat. Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 roku reguluje sposób i tryb postępowania w tych sprawach, ale brak jest w nim przepisów określających maksymalne terminy wydawania orzeczeń. Taka sytuacja sprawia, że jednostki orzecznicze nie są zobligowane do działania w określonych ramach czasowych, co negatywnie wpływa na skuteczność i sprawność całego procesu.

Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaje państwowy inspektor sanitarny na podstawie orzeczenia lekarskiego, które stanowi niezbędny element postępowania. Jeśli pracownik nie zgadza się z orzeczeniem wydanym przez jednostkę orzeczniczą I stopnia, ma prawo do odwołania się do jednostki II stopnia. Jednak to właśnie w tym momencie uwidacznia się problem długiego oczekiwania na badania i decyzje. Wielu pracowników i byłych pracowników oczekuje na rozpatrzenie swojego odwołania przez Instytut Medycyny Pracy w Łodzi, co może trwać ponad dwa lata.

Pandemia COVID-19 dodatkowo skomplikowała sytuację, wpływając na ograniczenie dostępności do diagnostyki. Instytut musiał czasowo zawiesić niektóre procedury diagnostyczne związane z chorobami układu oddechowego, które wymagały stosowania metod zwiększających ryzyko transmisji wirusa SARS-CoV-2. Obecnie, po opanowaniu sytuacji epidemiologicznej, wznowiono przyjęcia pacjentów, ale skutki opóźnień z okresu pandemii nadal są odczuwalne.

Rzecznik Praw Obywatelskich podkreśla konieczność wprowadzenia przepisów określających maksymalne terminy dla wydawania orzeczeń przez jednostki orzecznicze. Wieloletnie oczekiwanie na decyzje w sprawach chorób zawodowych pozbawia pracowników możliwości dochodzenia swoich praw w rozsądnym terminie, co wymaga pilnych działań naprawczych. Stanisław Trociuk zapytał Minister Zdrowia, czy resort zamierza podjąć działania mające na celu usprawnienie procedur diagnostyczno-orzeczniczych, w tym wprowadzenie ram czasowych, które mogłyby skrócić okres oczekiwania na orzeczenia.

W odpowiedzi Wojciech Konieczny, sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, wyjaśnił, że decyzje dotyczące chorób zawodowych podejmowane są na podstawie materiału dowodowego, w tym orzeczeń lekarskich i ocen narażenia zawodowego. Jeśli inspektor sanitarny uzna, że dowody są niewystarczające, może zażądać dodatkowych uzasadnień lub konsultacji. Instytut Medycyny Pracy w Łodzi, jako jednostka II stopnia, ma wieloletnie doświadczenie i realizuje swoje zadania w miarę dostępnych środków, ale jego możliwości zostały ograniczone przez pandemię COVID-19.

Ministerstwo Zdrowia monitoruje proces diagnostyczno-orzeczniczy, ale obecna sytuacja wskazuje na konieczność wprowadzenia bardziej skutecznych mechanizmów naprawczych, które poprawią funkcjonowanie systemu orzecznictwa chorób zawodowych w Polsce.

– pismo Rzecznika Praw Obywatelskich Czytaj dalej…

– pismo Ministerstwa Zdrowia Czytaj dalej…

1/ Zaproszenie na konferencję. Czytaj dalej…

2/ Informacja o Łódzkich Dniach Medycyny Pracy 2024 z fotoreportażem. Czytaj dalej…

3/ Strona konferencji. Wejdź na stronę…

4/ Nagroda Instytutu Medycyny Pracy za działania na rzecz ochrony zdrowia pracowników. Czytaj dalej…

5/ Film – Instytut Medycyny Pracy – 70 lat historii, wiedzy, doświadczenia i rozwoju Czytaj dalej…

Informacja o Łódzkich Dniach Medycyny Pracy 2024

W dniach 21–23 listopada 2024 r. w Łodzi odbyły się Łódzkie Dni Medycyny Pracy, wydarzenie o ogólnopolskim charakterze, które zgromadziło około 200 uczestników, w tym głównie lekarzy i pielęgniarki medycyny pracy. Konferencja, organizowana pod hasłem „Medycyna pracy szansą na zwiększenie świadomości zdrowotnej pracowników”, była okazją do wymiany wiedzy, doświadczeń oraz dyskusji nad wyzwaniami, jakie stoją przed tą dziedziną medycyny.

Obchody jubileuszu 70-lecia Instytutu Medycyny Pracy

Pierwszy dzień konferencji miał wyjątkowy charakter ze względu na obchody 70-lecia Instytutu Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera. Podczas uroczystości przypomniano historię i osiągnięcia Instytutu, który od siedmiu dekad odgrywa kluczową rolę w badaniach naukowych, edukacji i praktyce w obszarze ochrony zdrowia pracowników. Podkreślono znaczenie wkładu Instytutu w rozwój medycyny pracy w Polsce oraz zaprezentowano plany na przyszłość, które uwzględniają wyzwania współczesnego rynku pracy i zmieniające się potrzeby zdrowotne pracowników.

Uroczystość była doskonałą okazją do refleksji nad znaczeniem tej dziedziny medycyny, a także do integracji uczestników podczas wydarzeń towarzyszących, takich jak koncert inauguracyjny w Filharmonii Łódzkiej oraz kolacja integracyjna.

Bogaty program i wysoka jakość merytoryczna

W kolejnych dniach uczestnicy mieli możliwość wzięcia udziału w licznych sesjach naukowych i warsztatach praktycznych. Program obejmował szeroki zakres tematów, takich jak profilaktyka zdrowotna w miejscu pracy, znaczenie chorób metabolicznych w orzecznictwie, rola medycyny pracy w zapobieganiu chorobom zakaźnym czy wyzwania związane z diagnostyką chorób zawodowych. Sesje prowadzone były przez uznanych specjalistów i cieszyły się dużym zainteresowaniem dzięki praktycznemu podejściu oraz interaktywnej formie.

Innowacje, praktyka i integracja

Konferencja stała się także miejscem do prezentacji nowoczesnych technologii i rozwiązań wspierających pracę specjalistów medycyny pracy. Podkreślono rolę współpracy między lekarzami a pracodawcami w profilaktyce zdrowotnej oraz znaczenie personalizacji działań w tym obszarze.

Atmosfera wydarzenia była zarówno merytoryczna, jak i przyjazna, co sprzyjało wymianie doświadczeń i nawiązywaniu nowych kontaktów zawodowych. Uroczysty bankiet w drugim dniu konferencji był doskonałą okazją do integracji środowiska.

Podsumowanie

Łódzkie Dni Medycyny Pracy 2024, wzbogacone obchodami jubileuszu Instytutu Medycyny Pracy, potwierdziły swoje znaczenie jako jedno z najważniejszych wydarzeń w tej dziedzinie w Polsce. Wysoka jakość merytoryczna, różnorodność tematów i przyjazna atmosfera sprawiły, że uczestnicy mogli nie tylko zdobyć wiedzę, ale także zainspirować się do podejmowania nowych wyzwań w swojej codziennej pracy. Miło nam przypomnieć, że konferencja była objęta patronatem medialnym Portalu Medycyna Pracy.

Zapoznaj się z agendą konferencji… Czytaj dalej…

Fotoreportaż z konferencji… Czytaj dalej…

Nagroda Instytutu Medycyny Pracy za działania na rzecz ochrony zdrowia pracowników.Czytaj dalej…

Instytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi obchodzi w tym roku swoje 70-lecie. Z tej okazji, w dniu dzisiejszym tj. 21 listopada 2024 r., w Filharmonii Łódzkiej odbędą się uroczystości jubileuszowe, będące częścią corocznej konferencji „Łódzkie Dni Medycyny Pracy” (21–23 listopada). W programie zaplanowano m.in. sesję inauguracyjną i uroczysty koncert. Wydarzenie zgromadzi ekspertów z zakresu medycyny pracy oraz przedstawicieli instytucji związanych z ochroną zdrowia pracowników, podkreślając dorobek naukowy i znaczenie Instytutu.

Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera w Łodzi to czołowa polska placówka naukowo-badawcza zajmująca się zagadnieniami zdrowia zawodowego. Jego historia sięga 1954 roku, kiedy powstał jako jednostka mająca wspierać ochronę zdrowia pracowników w Polsce. Instytut został założony w kontekście dynamicznie rozwijającego się przemysłu, który generował nowe zagrożenia zdrowotne dla pracowników.

Pierwszym dyrektorem instytutu był prof. Jerzy Nofer, którego imię placówka nosi od 1986 roku. Profesor Nofer, wybitny specjalista w dziedzinie medycyny pracy, był promotorem rozwoju badań nad wpływem czynników środowiskowych na zdrowie ludzi. W latach powojennych medycyna pracy w Polsce była kluczowym elementem polityki zdrowotnej, a Instytut odegrał ważną rolę w tworzeniu i wdrażaniu standardów dotyczących ochrony zdrowia w środowisku pracy. Od początku istnienia instytut koncentruje się na badaniach nad chorobami zawodowymi, toksykologią, epidemiologią, higieną pracy oraz profilaktyką zdrowotną. Placówka prowadzi także działalność edukacyjną, szkoląc specjalistów w dziedzinie medycyny pracy i bezpieczeństwa pracy. W latach 90. XX wieku instytut rozszerzył swoją działalność o nowe dziedziny, takie jak ochrona przed promieniowaniem, wpływ zanieczyszczeń na zdrowie czy ergonomia. Dziś Instytut Medycyny Pracy w Łodzi to nowoczesna jednostka badawcza współpracująca z ośrodkami naukowymi na całym świecie. Placówka realizuje liczne projekty badawcze, a także pełni funkcję doradczą dla instytucji państwowych, w tym Ministerstwa Zdrowia. Instytut jest również jednym z filarów systemu monitorowania zagrożeń zawodowych w Polsce, przyczyniając się do poprawy warunków pracy i jakości życia pracowników. Wieloletnia działalność instytutu przyczyniła się do znacznego postępu w zrozumieniu relacji między środowiskiem pracy a zdrowiem człowieka, co czyni go jednym z najważniejszych ośrodków w tej dziedzinie w Polsce.  

• Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej.
• Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 listopada 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 19 maja 2017 r. w sprawie licencji i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie licencji i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego

Szanowni Państwo,

w imieniu Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi oraz Łódzkiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Medycyny Pracy z ogromną przyjemnością po raz kolejny zapraszamy do udziału w odbywającej się corocznie Konferencji – Dni Medycyny Pracy, która odbędzie się w dniach 21-23 listopada 2024 r. W tym roku nasze spotkanie będzie połączone z obchodami 70-lecia istnienia Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr med. Jerzego Nofera – placówki od lat zajmującej się ochroną zdrowia pracujących oraz działalnością naukową związaną z wpływem warunków pracy na zdrowie.

Miejsce Konferencji to samo centrum Polski – Łódź i usytuowany w samym centrum tego miasta – Hotel Novotel Łódź Centrum. Obiekt jest położony niedaleko słynnej ulicy Piotrkowskiej, co gwarantuje komfort i łatwy dojazd wszelkimi środkami komunikacji.

Temat tegorocznych Dni Medycyny Pracy to: „MEDYCYNA PRACY SZANSĄ NA ZWIĘKSZENIE ŚWIADOMOŚCI ZDROWOTNEJ PRACOWNIKÓW”. Podczas spotkania dla lekarzy sprawujących opiekę profilaktyczną nad pracownikami, pielęgniarek służby medycyny pracy, psychologów oraz wszystkich sympatyków medycyny pracy zostaną przedstawione między innymi zagadnienia dotyczące naszej pracy oraz kierunki rozwoju i szanse jakie daje nasza specjalizacja. W programie Konferencji zaplanowane zostały sesje poświęcone zagadnieniom, z którymi na co dzień spotykają się lekarze medycyny pracy. Oprócz sesji tematycznych planujemy też po raz kolejny zorganizować warsztaty orzecznicze, czynnie angażujące uczestników. Dzięki uczestnictwu wybitnych ekspertów nasza Konferencja będzie nie tylko unikalną platformą do pogłębienia wiedzy pomocnej w codziennej pracy, ale także możliwością wymiany doświadczeń.

Serdecznie zapraszamy do udziału.

Więcej informacji…

Biuro Konferencji